บทความที่น่าสนใจ

บทที่ 47 ศิลปิน Mella JAARSMA ผลงาน Siver Soule

23views

บทที่ 47 ศิลปิน Mella JAARSMA ผลงาน Siver Soule ผ้าบาติก ชุดปาเต๊ะ นับเป็นผ้าซึ่งมีเอกลักษณ์เฉพาะที่เฉพาะถิ่น แค่คิดก็นึกถึงสาวตาคมผมดำขลับกับการนุ่งผ้าแสนสวยของชาวใต้ ซึ่งอาจคิดข้ามไปถึงผู้หญิงในอินโดนีเซียโน่นเลย แต่ทำไมศิลปินอย่างคุณ Mella JAARSMA ถึงเอาชุดเหล่านี้มาแช่น้ำริมท่าเรือเกาะกลาง ทำไมถึงเอาชุดสวยมาคลุกโคลนตม ทำไมถึงสร้างงานชิ้นนี้ในงานศิลปกรรมร่วมสมัยนานาชาติ Thailand Biennale, Krabi 2018  ใครได้ยินเรื่องนี้คงแปลกใจอยู่ไม่น้อย และเชื่อว่าถ้าเห็นชุดของ Mella JAARSMA ยิ่งประหลาดใจไปใหญ่ คือคุณ Mella JAARSMA ออกแบบลายผ้า นำมาตัดเป็นชุดกระโปรง จากนั้นเอาเปลือกหอยมาเย็บติดกับชุดอีกทีหนึ่ง แล้วนำชุสวยเหล่านั้นไปแขวนไว้บริเวณท่าเรือเกาะกลาง เมืองกระบี่ ช่วงน้ำขึ้นชุดเหล่านั้นจมอยู่ในน้ำ หากอยากเห็นต้องออกแรงยกคันไม้ที่มีเชือกอยู่ทางปลายสุดซึ่งมีชุดผูกติดอยู่ (เหมือนตกปลาหรือยกยอ) ส่วนช่วงน้ำลงชุดสวยจะจมอยู่กับโคลนตม จมอยู่กับความเขรอะเปรอะเปื้อน คนที่ผ่านไปมาอาจไม่ใส่ใจไยดีใดๆ ในความเขรอะเปรอะความงามนั้น คนที่เข้าไปดูงานศิลปกรรมนานาชาติชิ้นนี้ต่างตั้งคำถามว่าทำไม? เพราะอะไร? เพื่ออะไร? ความจริงสามารถคาดเดาเรื่องราวจากวัสดุที่ศิลปินใช้ได้ คือชุดผ้าบาติค-ปาเต๊ะเป็นชุดของคนพื้นเมือง มีรากเหง้ายาวนานมาแต่บรรพบุรุษ เปลือกหอยที่นำมาเย็บติดคือธรรมชาติที่เกิดแก่เจ็บตายในท้องทะเล เป็นสัญลักษณ์แทนธรรมชาติ ส่วนการนำมาแขวนริมน้ำนั้นอาจตีความยากหน่อย แต่เข้าใจว่าศิลปินคงอยากให้เห็นความงามในสภาวะเวลาที่ต่างกัน (น้ำขึ้น-น้ำลง) อยากให้เห็นความงามยามแปดเปื้อนและจมปลักอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือกระทั่งถูกลืมเลือน รวมถึงการถูกฝังในโคลนสีดำคล้ำนั้นอาจหมายถึงลมหายใจสุดท้ายในท้องทะเล งานชุดนี้อาจไม่ใหญ่โตโก้หรูหรือสะดุดตานักท่องเที่ยว แต่มันมีคุณค่าอยู่ในตัว มีความเพียบพร้อมทางศิลปกรรมเต็มเปี่ยม ส่วนศิลปินคิดอะไรยังไงไม่เป็นไร เราคนดูตีความกันแบบไหนน่าสนุกกว่าครับ

Leave a Response

Font Resize
X